Endur fyrir löngu í fjarlægu landi
bjó ungur prins í skínandi kastala.
Þótt hann ætti allt sem hugur hans girntist
var prinsinn spilltur, sjálfselskur og harðbrjósta.
En vetrarnótt eina
kom gömul flækingskona að kastalanum
og bauð honum eina rós
í skiptum fyrir skjól fyrir bitrum kuldanum.
Prinsinn hryllti við útliti konunnar,
hæddist að gjöfinni og rak gömlu konuna burt.
En hún varaði hann við því að láta útlitið blekkja sig
því fegurð kæmi innan frá.
Er hann vísaði henni aftur frá hvarf ljótleiki gömlu konunnar
og íljós kom undurfögur töfradís.
Prinsinn reyndi að biðja afsökunar en það var um seinan
því hún hafði séð að engin ást bjó í hjarta hans.
Í refsingarskyni
breytti hún honum í hræðilegt dýr
og setti kröftug álög á kastalann og alla íbúa hans.
Dýrið skammaðist sín fyrir útlitið
og faldi sig í kastalanum
þar sem töfraspegill var hans eini gluggi til umheimsins.
Rósin sem hún hafði boðið
var sannarlega töfrarós
sem myndi blómstra uns hann yrði 21 árs.
Ef hann gæti lært að elska
og áynni sér ást á móti áður en síðasta krónublaðið félli
myndu álögin rofna.
Ef ekki, yrði hann dæmdur
til að vera í dýrsformi alla tíð.
Árin liðu,
hann fylltist örvæntingu og vonleysi
því hver gæti lært að elska dýr?
Fríða og Dýrið
Lítill bær, hér er lífið fábreytt
Lítinn mun milli daga að sjá
Lítill bær, byggður litlum sálum
Byrjar daginn á...
Sjá þar fer bæjarbakarinn hann bakar
Hér sömu brauðin sí og æ
Allt er enn á sama veg
Og það var er flutti ég
Fyrir löngu íþennan bæ
- Góðan dag, Fríða. - Daginn, monsieur.
- Hvert ætlarðu? - Í bókabúðina.
Ég var að ljúka við yndislega sögu
- um baunagras og tröllkarl og... - Það er indælt.
María, brauðið! Flýttu þér!
Þar fer hún Fríða hún er feikna skrýtin
Svo dul og fjarræn eins og sést
Algert ólíkindatól
Eins og álfur út úr hól
Hún er eitthvað ekki eins og fólk er flest
- Bonjour - Já, sæll
Hvað er að frétta?
- Bonjour - Já, sæl
Er konan ær?
Ég þarf sex egg
Nei, þetta er okur!
Ég þrái meir en býður þessi bær
- Fríða. - Góðan dag.
Ég kom til að skila bókinni.
Ertu strax búin með hana?
Gat ekki hætt að lesa. Ertu með eitthvað nýtt?
Ekki síðan í gær.
Það er allt í lagi. Ég fæ þessa lánaða.
Þessa? En þú hefur lesið hana tvisvar.
Hún er í uppáhaldi hjá mér.
Framandi staðir, skylmingar, álög, prins í dulargervi.
Ef þér líkar svona við hana máttu eiga hana.
- En, herra... - Ég krefst þess.
Takk fyrir. Takk kærlega fyrir.
Sko, þarna er Fríða alltaf úti að aka
Menn halda að eitthvað sé kannski að
Sokkin niður í draumamók
Og með nefið ofan í bók
Þetta er náttúrulega ekki óbrenglað
Ó, hvað ég elska bækur
Hér er ein um stúlku
Er hefst til vegs
Hún verður á vegi prinsins
En hún veit fyrst að þetta er hann
Í kafla sex
Heyrðu! Heyrðu, heyrðu!
Það furðar engan að hún heitir Fríða
Því fríð hún er svo af það ber
Þó hún fögur sé í sjón
Er það sagt að hún sé flón
Og svo sannarlega ólík oss
Já, ekki vitund áþekk oss
Svo einstaklega ólík oss hún er
Vá! Þú hæfir alltaf, Gestur.
Þú ert heimsins besti veiðimaður!
- Ég veit það. - Ekkert dýr á lífi
á möguleika gegn þér.
- Og ekki heldur nein stúlka. - Það er satt, Loftur.
Og ég er með þessa í sigtinu.
- Dóttur hugvitsmannsins? - Það er hún.
- Heppna stúlkan sem ég kvænist. - En hún...
- Fallegasta stúlka bæjarins. - Ég veit, en...
Og því sú besta.
- Á ég ekki það besta skilið? - Auðvitað. Jú.
Í fyrsta sinn er ég sá Fríðu sagði ég
Ég sver ég skal í hana ná
Hún er óviðjafnanleg
Svona alveg eins og ég
Og sú eina er á það skilið mig að fá
Nei, sko! Líttu á!
Þar kemur Gestur
Svo kjút, svo kekk
Og konu þarf
Nú hjartað mér
Í brjósti brestur
Ég bið ég eignist svona ekta tarf
- Bonjour - Já, sæll
- En fallegt beikon - Hæ, betri fisk!
- En indæl ber - Sjö fet
- Frá, frá - Ég sæki hníf
- Hleypið mér að - Oj, staðið brauð
- Svei, úldin síld - Nei, frú, þér skjátlast
Ég þrái eitthvað betra en þennan bæ
Já, brátt ég Fríðu fyrir konu fæ
Já, Fríða er sannarlega fríð en sérstök
Og sífellt einförum hún fer
Það eru aumu örlögin
Að hún engan á sér vin
Það er af því hversu undarleg
Já, undarleg en yndisleg
Það er af því hversu undarleg
Hún er
- Halló, Fríða. - Bonjour, Gestur.
Gestur, má ég fá bókina?
Hvernig geturðu lesið þetta? Það eru engar myndir.
Sumir nota ímyndunaraflið.
Fríða, það er kominn tími til að þú lítir upp frá bókunum
og takir eftir mikilvægari hlutum.
Eins og mér.
Allur bærinn talar um það.
Það er ekki rétt að kona lesi.
Hún fer að fá hugmyndir og byrjar að hugsa.
Gestur, þú ert hreint forneskjulegur.
Þakka þér fyrir, Fríða.
Eigum við að rölta á krána
- og skoða veiðigripina mína? - Kannski seinna.
- Hvað er að henni? - Hún er biluð.
Hann er æðislegur.
Ég get það ekki, Gestur. Ég þarf að hjálpa föður mínum.
Bless.
Gamli klikkhausinn. Hann þarf alla þá hjálp sem hann fær.
Ekki tala svona um föður minn.
Já! Ekki tala svona um föður hennar.
Faðir minn er ekki klikkaður. Hann er snillingur.
- Pabbi? - Hvernig í ósköpunum gerðist þetta?
- Árinn hirði það! - Er allt í lagi, pabbi?
Ég er að því kominn að gefast upp á þessum ruslahaug.
- Það segirðu alltaf. - Í þetta sinn er mér alvara!
Ég fæ aldrei þetta bjánalega apparat til að virka!
Jú, það gerirðu. Og vinnur fyrstu verðlaun á markaðnum á morgun.
Og verður heimsfrægur hugvitsmaður.
Trúirðu því virkilega?
Það hef ég alltaf gert.
Eftir hverju erum við að bíða? Ég laga þetta í hvelli.
Réttu mér... Hundslappaþvinguna þarna.
Skemmtirðu þér vel í bænum í dag?
Ég fékk nýja bók.
Pabbi, finnst þér ég vera skrýtin?
Dóttir mín? Skrýtin?
Hvernig dettur þér það í hug?
Ég veit ekki. Mér finnst ég bara ekki falla í hópinn.
Ég get ekki talað við neinn.
Hvað með Gest? Hann er myndarmaður.
Já, hann er myndarlegur, líka dónalegur og montinn og...
Pabbi, hann hentar mér ekki.
Engar áhyggjur.
Því þessi uppfinning verður upphaf að nýju lífi fyrir okkur.
Ég held að það sé komið. Prófum nú.
- Hún virkar! - Er það?
- Já! - Þér tókst það.
Þér tókst það virkilega!
Settu á Flipa, stelpa. Ég fer á markaðinn!
Bless, pabbi. Gangi þér vel.
Bless, Fríða. Farðu varlega á meðan ég er í burtu.
Við ættum að vera komnir.
Kannski misstum við af beygju.
Ég hefði átt að taka... Bíðum við.
Nei. Förum þessa leið.
Svona, Flipi, þetta er styttri leið. Við komumst þangað í hvelli.
Þetta getur ekki staðist. Hvert hefurðu leitt okkur, Flipi?
Við ættum að snúa við.
Svona. Svona, karlinn. Svona nú, Flipi.
Varlega! Nei!
Svona!
Svona, karlinn!
Bakkaðu, bakkaðu, bakkaðu!
Duglegur. Duglegur. Þetta er gott, þetta... Bakkaðu!
Rólega, rólega núna. Rólega.
Rólega. Nei, Flipi!
Flipi?
Hjálp! Er einhver þarna?
Hjálp!
Halló?
Halló!
Greyið hlýtur að hafa villst í skóginum.
Hafðu hljótt. Kannski fer hann.
Er einhver hérna?
Ekki orð, Logi. Ekki eitt orð.
Ég vil ekki ónáða en ég týndi hestinum
og mig vantar næturskjól.
Kuggur, sýndu samúð.
Auðvitað, monsieur, þú ert velkominn hérna.
Hver sagði þetta?
Hérna.
- Hvar? - Halló.
Ótrúlegt!
Þarna fórstu með það, Logi.
Glimrandi. Alveg frábært.
- Hvernig er þetta gert? - Settu mig strax niður.
Hættu! Hættu þessu, segi ég!
Herra, lokaðu þessu strax!
- Væri þér sama? - Fyrirgefðu.
Ég hef bara aldrei áður séð klukku sem...
Þú ert rennandi blautur, monsieur.
Komdu. Yljaðu þér við eldinn.
- Þakka þér fyrir. - Nei, nei, nei!
Þú veist hvað meistarinn gerir ef hann sér hann.
Ég krefst þess að þú stansir.
Nei, nei. Ekki á stól meistarans.
Ég sé þetta ekki. Ég sé þetta ekki.
Halló, drengur.
- Hvílík þjónusta. - Allt í lagi.
Þetta hefur gengið nógu langt. Ég ræð hérna...
Má bjóða þér tebolla, herra? Það hitar þér á augabragði.
Nei. Ekkert te. Ekkert te!
Yfirvaraskeggið kitlar, mamma.
Halló.
Það er ókunnur maður hérna.
Meistari, ég skal skýra málið. Herramaðurinn var villtur í skóginum.
Hann var kaldur og blautur, svo að...
Meistari, ég vil segja
að ég var á móti þessu. Þetta var hans sök.
Ég reyndi að stöðva þau. En hlustuðu þau? Nei, nei...
Hver ertu? Hvað ertu að gera hér?
Ég... Ég... Ég var villtur í skóginum og...
Þú ert ekki velkominn hér!
Mér... Mér þykir það leitt.
- Hvað ertu að stara á? - Ekkert.
Komstu til að stara á Dýrið?
Ég vildi ekkert illt! Mig vantaði bara næturskjól.
- Ég skal finna það handa þér! - Nei, nei, gerðu það! Nei!
Jeminn. Fríða verður sko hissa, ekki satt, Gestur?
Jú, þetta er happadagur hennar.
Ég vil þakka ykkur öllum fyrir að koma í brúðkaup mitt.
Fyrst ætti ég að fara inn og biðja stúlkunnar.
Og þú, Loftur, þegar við Fríða komum út um dyrnar...
Ég veit. Ég veit. Ég læt hljómsveitina byrja!
- Ekki strax. - Fyrirgefðu.
Gestur, en óvænt ánægja.
Er það ekki? Ég er fullur af henni.
Fríða, það er ekki stúlka í bænum
sem ekki myndi vilja vera í þínum sporum.
Í dag...
Í dag rætast draumar þínir.
Hvað veistu um drauma mína, Gestur?
Heilmikið! Sjáðu þetta fyrir þér.
Fábrotinn veiðikofi, nýjasta bráð mín að steikjast yfir eldi
og konan mín að nudda fætur mína
á meðan þau litlu leika sér á gólfinu með hundunum.
- Við munum eiga sex eða sjö. - Hunda?
Nei, Fríða.
- Sterka stráka eins og mig. - Að hugsa sér.
Veistu hver konan mín verður?
- Leyfðu mér að hugsa. - Þú, Fríða.
Gestur, ég... Ég er orðlaus.
Ég veit ekki hvað skal segja.
- Segðu að þú giftist mér. - Mér þykir það leitt, Gestur, en...
Ég á þig bara ekki skilið!
Hvernig gekk?
Fríða verður konan mín.
Það máttu vera viss um.
Viðkvæmur.
Er hann farinn?
Að hugsa sér. Hann bað mig að giftast sér.
Ég, eiginkona þessa búralega, heiladauða...
Að ég sé hans?
Ég held nú síður!
Að ég sé hans?
Ég hrollinn fæ
Ó, nei, ja svei, þó hann sé fríður
Ég þrái eitthvað betra en þennan bæ
Mig langar til að fara langt í fjarska
Og fá að lifa ævintýr
En þó væri indælt að
Einhver annar skildi hvað
Ég hef innra með mér áformað
Flipi! Hvað ertu að gera hér? Hvar er pabbi?
Hvar er hann, Flipi? Hvað gerðist?
Við verðum að finna hann. Þú verður að fylgja mér til hans.
Hvaða staður er þetta?
Flipi, rólegur.
Rólegur.
Pabbi!
Gastu ekki haft hljótt?
Þurftirðu endilega að bjóða honum að vera um kyrrt?
Bjóða honum te, stól meistarans. Klappa hundinum.
Ég vildi vera gestrisinn.
Halló?
Er einhver hérna?
Halló?
Pabbi? Pabbi?
Ertu hérna?
Mamma, það er stúlka í kastalanum.
Skarði, ekki vera með svona bull.
Í alvöru, mamma. Ég sá hana.
- Ekki meira. Í baðið. - En... Hvað?
Stúlka. Ég sá stúlku í kastalanum.
Ég sagði þér það.
Óábyrgi, kærulausi, opinmynnti, tólgar...
Pabbi?
Sástu þetta?
- Það er stúlka! - Ég veit að það er stúlka.
Skilurðu það ekki? Hún er sú rétta. Stúlkan sem við höfum beðið.
- Komin til að rjúfa álögin. - Bíddu við. Bíddu við.
Pabbi?
Halló? Er einhver hérna?
Bíddu! Ég er að leita að föður mínum. Ég...
Skrýtið. Ég er viss um að einhver var þarna.
Er einhver hérna?
- Fríða? - Pabbi!
Hvernig fannstu mig?
Hendur þínar eru ískaldar. Við skulum koma þér burt.
Fríða, ég vil að þú farir héðan.
Hver gerði þér þetta?
Enginn tími til útskýringa. Þú verður að fara. Strax!
- Ég fer ekki frá þér. - Hvað ertu að gera hérna?
Flýðu, Fríða!
- Hver er þarna? Hver ert þú? - Meistari kastalans.
Ég kom að sækja föður minn.
Hleyptu honum út. Sérðu ekki að hann er veikur?
Þá hefði hann ekki átt að koma hingað í óleyfi!
En hann gæti dáið. Ég geri hvað sem er.
Þú getur ekkert gert. Hann er fangi minn.
Ég hlýt einhvern veginn að geta...
Bíddu!
- Taktu mig í staðinn. - Þig?
Myndir þú koma í hans stað?
Fríða, nei! Þú veist ekki hvað þú ert að gera!
Myndirðu þá sleppa honum?
Já. En þú verður að lofa að vera hér um alla eilífð.
Komdu í ljósið.
Nei, Fríða! Ég læt þig ekki gera þetta!
- Því lofa ég. - Búið og gert.
Nei, Fríða, hlustaðu. Ég er gamall. Hef lifað lífi mínu.
Bíddu.
- Fríða! - Bíddu.
Nei! Hlífðu dóttur minni. Gerðu það!
Hún kemur þér ekki lengur við. Farið með hann í þorpið.
Hleypið mér út. Hleypið mér út!
Hleypið mér út! Gerið það!
- Meistari? - Hvað?
Þar sem stúlkan verður hjá okkur í dágóðan tíma
datt mér í hug að þú vildir bjóða henni þægilegra herbergi.
En kannski ekki.
Þú leyfðir mér ekki einu sinni að kveðja.
Ég mun aldrei sjá hann aftur.
Ég fékk ekki að kveðja.
Ég sýni þér herbergið þitt.
Herbergi? En ég hélt...
Viltu... Viltu vera hér í turninum?
- Nei. - Eltu mig þá.
Segðu eitthvað við hana.
Ég vona að þér líki dvölin hér.
Nú er kastalinn heimili þitt
svo þú mátt fara hvert sem er, nema í vesturálmuna.
- Hvað er í vestur... - Hún er forboðin!
Ef þig vantar eitthvað munu þjónarnir sinna þér.
Kvöldverður. Bjóddu henni til kvöldverðar.
Þú borðar kvöldverð með mér. Það er ekki beiðni!
Hver heldur hún að hún sé?
Stúlkan hefur abbast upp á rangan mann.
- Enginn neitar Gesti. - Aldeilis ekki.
Neitað. Hafnað. Auðmýktur opinberlega.
Ég þoli þetta ekki.
- Meiri bjór? - Til hvers? Ekkert kemur að gagni.
- Ég er smánaður. - Þú? Aldrei.
Gestur, þú verður að taka þig taki.
Gestur, mig kvelur að sjá þig í sorg
Súran og kveðinn í kút
Hér vildu allir að þeir væru þú
Þó að þeir sætu í sút
Já, uppáhald allra í bænum ert þú
Og enginn er fræknari þér
Menn líta allir til þín í andakt og ógn
Já, og auðvelt er að sjá
Hví svo er
Enginn býr eins og þú
Veiðir dýr eins og þú
Enginn státar af svíndigrum svíra eins og þú
Þú ert fordæmi og fyrirmynd manna
Fullkominn alveg þú telst
Spyrðu Benna og Nonna og Manna
Og þú sérð hvaða stjóra þeir kjósa sér helst
Kjark og þor hefur hann
Hetja vor, það er hann
Enginn hefur eins flott pétursspor eins og hann
Já, ég veit að menn blikna í návist minni
Já, hetja vor, það er hann
Húrra, til heiðurs þér ég sýp
Hann Gestur er bestur og restin er píp
Enginn slæst eins og hann
Orgar hæst eins og hann
Og fær tönnum í óvininn læst eins og hann
Það er enginn jafn stór eða stinnur
Enginn vöðvi er visinn né smár
- Upp til þín líta karlar og kvinnur - Já, rétt
Og hvarvetna á kroppinum sprettur mér hár
- Já, orð sitt heldur hann - Ætíð hnyttinn er hann
Og í spýtingakeppni alltaf hittinn er hann
Já, af krafti ég ryð upp úr kokrásinni
Tíu stig fyrir hann!
Er ungur ég var át ég fimmtíu egg
Svo ég yrði einn daginn stór karl
Nú áratug seinna ét ég áttatíu egg
Og er orðinn á stærð við heilt fjall
Enginn skýtur sem hann
Veiða nýtur sem hann
Eða skótaui á skot- veiðum slítur sem hann
Og með hausum ég skreyti allt í húsum inni
Hetja vor
Það er hann
- Hjálp! Hjálpið mér! - Magni?
Gerið það! Ég þarfnast hjálpar.
Hann hefur hana... Læsta í dýflissunni.
- Hverja? - Fríðu. Við verðum að fara.
Megum engan tíma missa.
Heyrðu! Rólegur, Magni.
- Hver hefur Fríðu læsta í dýflissu? - Dýr!
Skelfilegt, hræðilegt dýr!
- Er það stórt dýr? - Gríðarstórt.
- Með langt, ljótt trýni? - Ferlega ljótt.
- Og beittar, ógnvænlegar tennur? - Já, já! Viljið þið hjálpa mér?
Allt í lagi, gamli maður. Við hjálpum þér.
Gerið þið það? Takk, takk, takk.
Gamli, klikkaði Magni.
Það má alltaf hlæja að honum.
Gamli, klikkaði Magni?
Gamli, klikkaði Magni.
Þú, Loftur, nú fór ég að hugsa
Það er hættuleg iðja
Ó, já
Þessi karlugla er faðir Fríðu
Og er farinn að bila ekkert smá
Úr því greyið af göflum er gengið
Hef ég gruflað og hugsað og spáð
Hvernig fari ég að því hana Fríðu að ná í
Og nú fundið ég hef til þess ráð
- Ef ég... - Já?
- Þá munum við... - Nei, myndi hún það?
- Gettu. - Nú skil ég!
- Af stað! - Af stað!
Bestu ráð finnur hann
Mikla dáð drýgir hann
Þegar örvasa karli enga náð sýnir hann
Og við fögnum svo með þér og brúði þinni
Já, hetja vor
Er hann
Vill enginn hjálpa mér?
- Hver er þetta? - Ketilbjörg, vinan.
Ég hélt að þú vildir kannski tesopa.
En þú... Þú ert...
- Varlega. - Þetta getur ekki verið.
Ég veit það, en svona er það.
Sagði ég ekki að hún væri falleg, mamma?
Allt í lagi, Skarði, þetta nægir. Rólega. Ekki sulla niður.
Þakka þér fyrir.
Viltu sjá mig gera bragð?
- Skarði! - Afsakið.
Þetta var afar hugrakkt af þér, vinan.
Það finnst okkur öllum.
En ég missti föður minn, drauma mína, allt.
Hresstu þig, barn. Þetta mun allt fara vel.
Vittu bara til.
Að hlusta á mig rausa
þegar koma þarf kvöldverði á borðið.
Skarði?
Bless.
Jæja, hvernig skal klæða þig fyrir kvöldverðinn?
Sjáum hvað ég hef í skúffunum.
En vandræðalegt!
Hérna. Þessi mun klæða þig sérlega vel.
Það er fallegt af þér en ég ætla ekki í kvöldverðinn.
En þú verður.
Kvöldverðurinn er framreiddur.
Hvaða töf er þetta?
Ég sagði henni að koma niður.
- Af hverju er hún ekki komin? - Reyndu að vera þolinmóður, herra.
Stúlkan tapaði föður sínum og frelsinu á sama deginum.
Meistari, hefur þér komið til hugar
að þessi stúlka gæti kannski rofið álögin?
Auðvitað! Ég er enginn asni.
Gott! Þú verður þá ástfanginn af henni,
hún verður ástfangin af þér og púff! Álögin rofna.
Við verðum orðin mennsk aftur á miðnætti.
Það er ekki svo einfalt, Logi. Svona lagað tekur tíma.
En rósin er þegar tekin að fölna.
Það gengur aldrei.
Hún er svo falleg og ég...
Sjáið mig bara!
Þú þarft að hjálpa henni að líta framhjá þessu.
Ég veit ekki hvernig.
Þú getur byrjað á því að gera þig frambærilegri.
Réttu úr þér. Hagaðu þér eins og herramaður.
Já. Þegar hún kemur skaltu setja upp fallegt og vingjarnlegt bros.
Svona, sýndu mér brosið.
- En ekki hræða aumingja stúlkuna. - Hrífðu hana með hnyttni þinni.
En vertu blíður.
- Austu hana lofi. - En vertu einlægur.
Og framar öllu öðru,
- þú verður að hemja skapið! - Þú verður að hemja skapið!
Hér er hún!
Gott kvöld.
- Jæja, hvar er hún? - Hver?
Stúlkan, já. Stúlkan.
Jæja, reyndar er hún að...
Vegna aðstæðnanna er... Hún kemur ekki.
Ha?
Jeminn. Yðar tign! Yðar ágæti!
Enga fljótfærni.
Ég sagði þér að koma til kvöldverðar!
Ég er ekki svöng.
Þú kemur út eða ég... Ég brýt niður hurðina!
Meistari, ég gæti haft rangt fyrir mér
en þetta er kannski ekki leiðin að hjarta stúlkunnar.
Reyndu að vera herramaður.
En hún er svo erfið.
Blíðlega, blíðlega.
- Viltu koma til kvöldverðar? - Nei!
Viðmótsþýður, geðprúður.
Það myndi veita mér mikla gleði
ef þú borðaðir kvöldverð með mér.
Og segja: "Takk."
- Takk. - Nei, þakka þér fyrir.
- Þú getur ekki alltaf verið þarna inni! - Jú.
Allt í lagi! Sveltu þá bara!
Ef hún borðar ekki með mér fær hún alls ekkert að borða!
Jeminn. Þetta fór ekki vel.
Logi, vertu á verði við dyrnar
og láttu mig strax vita ef eitthvað breytist.
Þú getur treyst mér, mon capitaine.
Jæja, við skulum fara niður og ganga frá.
Ég bið fallega en hún neitar.
Vill hún kannski að ég grátbiðji?
Sýndu mér stúlkuna.
En meistarinn er ekki svo slæmur þegar maður kynnist honum.
Viltu ekki gefa honum tækifæri?
Ég vil ekki kynnast honum.
Ég vil ekkert með hann hafa.
Ég er að blekkja sjálfan mig.
Hún mun aldrei sjá mig öðruvísi
en sem skrímsli.
Þetta er vonlaust.
- Ó, nei. - Ó, jú.
- Ó, nei. - Ó, jú, jú, jú.
Ég hef brennt mig á þér áður.
Svei mér! Hún er komin út!
Svona, Skarði. lnn í skápinn til systkina þinna.
En ég er ekki syfjaður.
- Jú, það ertu. - Nei.
Ég þræla mér út allan daginn og til hvers?
Matreiðslulist sem fer til spillis!
Hættu að nöldra. Kvöldið var erfitt fyrir okkur öll.
Mér finnst hún bara hafa verið þrjósk.
Hann sagði: "Takk."
En ef meistarinn lærir ekki að hemja skapið
- mun hann aldrei rjúfa... - Ljómandi að sjá þig
á ferli, mademoiselle.
Ég er Kuggur, brytinn á heimilinu.
- Þetta er Logi. - Enchanté, chérie.
Ef það er, hættu þessu, eitthvað sem við, gerðu það,
getum gert svo það fari betur um þig...
- Ég er dálítið svöng. - Er það?
Heyriði það? Hún er svöng.
Skarið í eldinn. Takið fram silfrið. Vekið postulínsstellið.
Munið hvað meistarinn sagði.
Bull og þvæla. Ég læt aumingja barnið ekki svelta.
Allt í lagi. Vatnsglas, brauðskorpa og svo...
Kuggur, ég er hissa á þér.
Hún er ekki fangi. Hún er gestur okkar.
Við verðum að láta henni líða vel. Þessa leið, mademoiselle.
Jæja, hafið hljótt.
Ef meistarinn kemst að þessu erum við í vondum málum.
Auðvitað, auðvitað.
En kvöldverði verður að fylgja tónlist.
Tónlist?
Það er með ríku stolti og mikilli ánægju
sem við bjóðum þig velkomna í kvöld.
Nú skaltu slaka á.
Fáðu þér sæti á meðan borðstofan kynnir með stolti
kvöldverðinn þinn.
Ég fæ gest, ég fæ gest
Gestrisni okkar hefur frést
Upp með pentudúkinn, elskan
En láttu okkur sjá um rest
Þú færð franskt, soup de jour
Setjum þig á matarkúr
Besta matinn, besta vínið
Spurðu bara postulínið
Það kann söng, það kann dans
Þetta er nú líka Frans
Og matseld hér er aldrei minna en best
Komdu og spáðu í spilin
Spyrðu um matseðilinn
Leiktu gest
Okkar gest, okkar gest
Nautalund, nýtt soufflé
Baka og búðingur flambé
Nammi namm, við berum fram
Einn kokkhúslistar kabarett
Þú ert móð, þú ert mædd
Þó skal máltíðin nú snædd
Það er engin þörf að kvarta
Þegar stellin þig uppvarta
Skemmtiskrá sé ég um
Ásamt kertastjökunum
Und af smekkvísi er þar allt í
Skorður fest
Við hefjum glas á loft
Það hendir ekki oft
Að ég fæ gest
Og nú sést hversu vel við getum hresst
Okkar gest, okkar gest
Okkar gest
Ef engum sinna hjúin
Þá er ævin gleði rúin
Afleitt mál ef engri sál þau þjónað fá
Slepptu!
Við vorum eitt sinn
Allt í öllu
Unaðstími sá er liðinn hjá
Tíu ár eru gengin
Já, og tækifærin engin
Til að taka törn
Og æfa vel sitt fag
Lágum flesta daga íleti í fleti
Föst í okkar fari
Svo komst þú og sjúddírari
Ég fæ gest, ég fæ gest
Herra trúr, hér hendir flest
En það lán að leirtauið
Er hvorki kámugt eða klesst
Eftir mat vill hún te
Og það læt ég glöð í té
Stellið út um stóla og bekki
Steppar meðan teið ég trekki
Ekki of sterkt, ekki of létt
Á minn sann, nú sé ég blett
Fægið mig Við lögum sérhvern minnsta brest
Og áfram, áfram svo
Einn mola eða tvo?
Nú fæ ég gest
- Ég fæ gest - Ég fæ gest
Ég fæ gest
Góðan gest, góðan gest Gleðja reynum við sem best
Áfram. Fjörið er búið. Í röð.
Því í áratug við höfum hvorki hitt
Hér kóng né prest
Þinni svengd, þinni lund
Þjóna viljum við um stund
Meðan enn er einhver skíma
Allir leggja sig ílíma
Þú færð rétt
Eftir rétt
Uns þú hrópar: "Ég er mett!"
Og við syngjum meðan þú til sængur leggst
En ekki fjasa fleira
Elskan, fáðu þér meira
Allt upp ést
Ég fæ gest
Já, ég fæ
Gest
- Bravó! Þetta var dásamlegt. - Takk fyrir.
Takk fyrir, mademoiselle. Góð sýning? Allir saman!
Jeminn, sjá hvað klukkan er orðin. Nú í háttinn, í háttinn.
Ég gæti ekki farið í háttinn núna.
Þetta er fyrsta skiptið mitt í töfrakastala.
Töfra!
Hver sagði að hér væru töfrar?
Varst það ekki þú?
Ég áttaði mig sjálf á því.
Mig langar að svipast um.
- Viltu skoðunarferð? - Bíddu við. Bíddu við.
Það er kannski ekki góð hugmynd.
Við megum ekki láta hana skoða vissa staði,
ef þú skilur hvað ég meina.
Þú vilt kannski fylgja mér.
Þú veist eflaust allt um kastalann.
Jæja. Reyndar...
Já, það veit ég.
Eins og sést var ytra byrðið fjarlægt
og í ljós kom rókókóhönnun í naumhyggjustíl.
Taktu eftir óvenjulegu lofthvelunum.
Enn eitt dæmið um nýklassíska barokkið.
Eins og ég segi alltaf, látum barokk stíga á stokk.
Hvar var ég?
Í hvíldarstöðu!
Jæja, þá vil ég benda þér á veggstöplana fyrir ofan...
Mademoiselle?
- Hvað er þarna uppi? - Hvar? Þarna? Ekkert.
Alls ekkert áhugavert í vesturálmunni.
Subbulegt, óspennandi, afar leiðinlegt.
Svo þetta er vesturálman!
Vel gert.
Hvað ætli hann sé að fela þarna?
- Fela? Meistarinn felur ekkert. - Þá væri hún ekki forboðin.
Vill mademoiselle kannski sjá eitthvað annað?
Við höfum glæsileg veggteppi allt frá...
- Kannski seinna. - Garðarnir.
Eða... Bókasafnið, kannski?
Hafið þið bókasafn?
- Já. Mikið rétt. - Með bókum.
- Glás af bókum. - Heilum fjöllum.
- Skógum. - Fossum.
- Skýföllum. - Mýrum.
Fleiri bókum en þú gætir lesið á allri þinni ævi.
Bókum um allt sem hefur verið kannað
af öllum höfundum sem lyft hafa penna.
- Af hverju komstu hingað? - Mér... Mér þykir það leitt.
- Ég bannaði þér að koma hingað! - Ég ætlaði ekki að gera neitt.
Veistu hvað þú hefðir getað gert?
Gerðu það! Hættu!
- Farðu út! - Nei!
Farðu út!
Hvert ertu að fara?
Hvað sem loforðum líður get ég ekki verið hér lengur.
Nei, bíddu! Gerðu það, bíddu!
Nei!
Svona. Ekki gera þetta.
Vertu bara kyrr.
Þetta er vont!
Það væri ekki svona vont ef þú værir kyrr!
Þetta hefði ekki gerst ef þú hefðir ekki strokið.
Ef þú hefðir ekki hrætt mig hefði ég ekki strokið.
Þú áttir ekki að fara í vesturálmuna!
Þú ættir að læra að hemja skap þitt.
Vertu kyrr. Kannski svíður aðeins.
Takk fyrir að bjarga lífi mínu.
Mín var ánægjan.
Yfirleitt fer ég ekki af hælinu um miðja nótt
en hann sagði að þú myndir launa mér það.
- Ég hlusta. - Það er svona.
Ég ætla mér að giftast Fríðu
en það þarf að sannfæra hana.
Hún hafnaði honum algjörlega.
Allir vita að faðir hennar er bilaður.
Hann var hér í kvöld að þusa um dýr í kastala.
Magni er meinlaus.
Málið er að Fríða myndi gera allt svo hann yrði ekki læstur inni.
Já, jafnvel giftast honum.
Þú vilt að ég setji föður hennar á hælið
nema hún samþykki að giftast þér.
Það er fyrirlitlegt.
Mér líst vel á.
Ef enginn vill hjálpa mér fer ég einn til baka.
Já, er þetta allt? Mér er sama hvað þarf til.
Ég finn kastalann og einhvern veginn
næ ég henni þaðan.
- Fríða! Magni! - Ó, jæja.
Þetta gengur þá ekki eftir allt saman.
Þau verða að koma aftur einhvern tímann.
Og þá verðum við tilbúnir.
Loftur, vertu þarna þar til Fríða og faðir hennar koma heim.
En... En ég...
Árans.
Svona tilfinningar hef ég aldrei borið til neinnar.
Ég vil gera eitthvað fyrir hana. En hvað?
Jæja, þú getur gert þetta vanalega.
Blóm, súkkulaði, loforð sem þú ætlar ekki að efna.
Nei, nei. Það verður að vera eitthvað afar sérstakt.
Eitthvað sem vekur áhuga hennar. Bíddu við.
Fríða?
Mig langar að sýna þér nokkuð.
En fyrst þarftu að loka augunum.
Þetta er óvænt.
- Má ég opna? - Nei, nei. Ekki strax.
Bíddu hérna.
- Má ég opna þau núna? - Allt í lagi. Núna.
Ég trúi þessu ekki.
Ég hef aldrei séð svona margar bækur.
- Líkar þér þetta? - Þetta er dásamlegt.
Þá máttu eiga það.
Þakka þér fyrir.
- Að sjá þetta. - Ég vissi að það gengi.
Hvað? Hvað gengur?
- Afar uppörvandi. - Er þetta ekki spennandi?
- Ég sá ekki neitt. - Komdu nú, Skarði.
Það þarf að sinna eldhúsverkunum.
En hvað eru þau að tala um? Hvað er á seyði? Mamma.
Það er eitthvað mjúkt og meyrt við það
En áður var það bæði gróft og óheflað
Nú er það bljúgt og næstum blítt
Hér birtist einhvern veginn eitthvað alveg nýtt
Hún leit á mig
Þó sást það vart
Og ekki hryllti hún sig er loppu mína hún snart
Nei, svona hjal
Það hjálpar lítt
En að hún horfi á mig svona er alveg nýtt
Má virða hann sem vin sinn?
Ég er í vafa hvað
Það gæti þýtt
Hann
Er ei draumaprinsinn
En ég sé í honum
Núna eitthvað alveg nýtt
- Nú dámar mér - Tja, á minn sann
- Nei, skammi mig - Ja, mikill þó
Þau hafa um síðir hvort að öðru samið sig
- Það er svo kúnstugt. Bíðið og sjáið - Við sjáum senn
Hvað hér er títt
Hér hendir kannski bráðum eitthvað alveg nýtt
Vitiði, það kannski er að gerast eitthvað alveg nýtt
Hvað?
Hér hendir kannski bráðum eitthvað alveg nýtt
Hvað er það, mamma?
Ég útskýri það þegar þú verður eldri.
Jæja, þið vitið af hverju við erum hér.
Við höfum nákvæmlega 12 tíma, 36 mínútur og 15 sekúndur
til að skapa magnaðasta og rómantískasta andrúmsloft
í heimi manna og dýra.
Einmitt. Þarf ég að minna ykkur á
að ef síðasta krónublaðið fellur af rósinni
muni álögin aldrei rofna?
Allt í lagi. Þið vitið hvað skal gera.
Helmingur ykkar í vesturálmuna, helmingur í þá eystri
og afgangurinn kemur með mér.
Slappaðu af, Kuggur, og leyfðu náttúrunni að gera sitt.
Það er greinilega neisti á milli þeirra.
Já, en það sakar ekki að örva eldinn aðeins.
Svo þurfa þau að verða ástfangin í kvöld svo við verðum mennsk aftur.
- Mennsk aftur. - Mennsk aftur.
Já, hugsið ykkur hvað það þýðir.
Þá rís dagur á ný
Ég verð fagur á ný
Með tvær frökenar upp á minn arm
Ég verð maður á ný
Ég verð glaður á ný
Burtu mást þá öll merki um minn harm
Ég verð maður á ný
Tek upp daður á ný
Sem mun trufla einhvern eiginmannsgarm
Upp úr stjakanum stekk
Ég vil strax upp á dekk
Er ég breytist í manneskju á ný
Ég verð manneskja á ný
Ekki dittinn og dattinn sem fyrr
Ég verð manneskja á ný
Bara manneskja á ný
Á mér tárast nú skáphúnarnir
Ég verð kyssileg frú
Ekki eins klossuð og nú
Og ég kemst gegnum sérhverjar dyr
Ég verð kókett og klár
Fer í kjól, ég fæ hár
Er ég breytist í manneskju á ný
Ég verð manneskja á ný
Er í fyrra horf líf okkar fer
Ég tek öllu með ró
Ja, nú dámar mér þó
Er það mín sök hve trekktur ég er?
Ég við sæinn minn sé
Vera að sötra mitt te
Og á eftirlaun skelli ég mér
Ég mun forðast þá strax
Flón er steypt eru í vax, ég fæ frið
Er ég breytist í mann
Nú allt skal sópað og svo
Fær sól að sýna sitt blik
Því ég veit og ég finn
Að nú verða álögin
Senn á enda
Fægja skal, þurrka og þvo
Og þrífa upp allt þetta ryk
Því ef allt fer að vild
Verða álög ómild
Senn á enda
Opniði gáttir og glugga allstaðar
Eitt fer hér Já, og annað fer þar
Öll þessi ár og öll þessi tár
Þau sópast nú brott
Verðum menn enn á ný
Menn með mönnum á ný
Af því Fríða hún frelsi okkur fær
Augu ljóma á ný
Allt í sóma á ný
Og af sælu nú hjarta mitt hlær
Verðum menn enn á ný
Nú skal drífa íþví
Og það helst ekki seinna en í gær
Ef við ýtum þau á
Kannski ástum þau ná
Og ég breytist í manneskju á ný
"Sárum trega sveipuð lifir þó
"Saga Júlíu og hennar Rómeó"
- Geturðu lesið hana aftur? - Vilt þú ekki lesa hana fyrir mig?
Allt í lagi.
- Ég get það ekki. - Lærðirðu aldrei að lesa?
Ég lærði. Dálítið.
Það er bara svo langt síðan.
Ég skal hjálpa þér.
- Byrjum hérna. - Hérna.
- Allt í lagi. "Tvar..." - "Tvær."
"Tvær." Ég vissi það. "Tvær ættir..."
Allt mun glansa á ný
Allir dansa á ný
Þegar mublurnar mannshaminn fá
Orðnir menn enn á ný
Allir vinda sér í
Gamla valstaktinn einn, tvo og þrjá
Og við svífum um í
Pelli og pífum á ný
Þegar álögum bægt verður frá
Ég finn aftur mitt far
Ég verð eins og ég var
Þennan alsæludag þegar allt fer ílag
Og mér breytt verður aftur
Í mann
Þetta er kvöldið.
- Ég veit ekki hvort ég geti þetta. - Enginn tími fyrir feimni.
Þú verður að vera djarfur, ákveðinn.
Djarfur. Ákveðinn.
Það verður tónlist, rómantískt kertaljós
sem ég sé um.
Og á rétta augnablikinu tjáirðu henni ást þína.
Já, ég...
Ég... Ég... Nei, ég get það ekki.
- Þér þykir vænt um hana, ekki satt? - Meira en nokkuð annað.
Þá verðurðu að segja henni það.
Voilà! Þú ert svo, svo...
Bjánalegur.
Ekki orðið sem ég vildi nota.
Kannski meira af toppnum.
Daman bíður.
Gömul saga og ný
Gerist meðal vor
Mætast fjendur tveir
Meðan stríða þeir
Mildast annar hvor
Alla eftirgjöf
Yljar andrúm kalt
Bæði hún og hann
Höndla sannleikann
Mildin göfgar allt
Ætíð sagan sönn
Sami endir vís
Allt fór á þann stað
Öruggt eins og að
Sólin ætíð rís
Gamalt lag við ljóð
Leikið er hér enn
Um það hvernig er
Unnt að breyta sér
Ljúft og sárt í senn
Gömul saga og ný
Sönnuð þúsundfalt
Minnir okkur á
Meginhugsun þá
Mildin göfgar allt
Minnir okkur á
Meginhugsun þá
Mildin göfgar allt
Farðu nú í skápinn, Skarði. Það er komið fram yfir háttatímann.
Góða nótt, elskan.
Fríða?
Ertu hamingjusöm hér hjá mér?
Já.
Hvað er að?
Ef ég gæti bara séð föður minn, bara í stutta stund.
Ég sakna hans svo mikið.
Það er hægt.
Í þessum spegli sérðu hvað sem er.
Hvað sem þú vilt sjá.
Mig langar að sjá föður minn, takk.
Pabbi. Ó, nei.
Hann er veikur. Gæti verið að deyja og er aleinn.
Þá verðurðu að fara til hans.
Hvað sagðirðu?
Ég sleppi þér. Þú ert ekki lengur fangi minn.
- Meinarðu að ég sé frjáls? - Já.
Þakka þér fyrir. Þraukaðu, pabbi. Ég er að koma.
Taktu hann með þér
svo þú getir alltaf litið til baka og minnst mín.
Takk fyrir að skilja hve mikið hann þarfnast mín.
Jæja, yðar hátign, allt er að ganga ljómandi vel.
Ég vissi að þú gætir það.
Ég leyfði henni að fara.
Já, já...
Hvað sagðirðu?
- Hvernig gastu það? - Ég varð.
Já, en... Hvers vegna?
Af því að ég elska hana.
Hvað gerði hann?
- Já, það er víst satt. - Er hún að fara?
En hann var svo nálægt því.
Eftir allan þennan tíma hefur hann loks lært að elska.
Þá er það komið. Það ætti að rjúfa álögin.
Það nægir ekki. Hún þarf að endurgjalda ást hans.
Nú er það um seinan.
Pabbi?
Þau eru komin aftur.
Fríða.
Þetta er allt í lagi, pabbi. Ég er komin heim.
Ég hélt að ég sæi þig aldrei framar.
- Ég saknaði þín svo! - En Dýrið...
- Hvernig slappstu? - Ég slapp ekki, pabbi.
- Hann leyfði mér að fara. - Dýrið hryllilega?
Nú er hann öðruvísi, pabbi. Hann hefur breyst.
- Hæ! - Laumufarþegi.
Halló, litli félagi.
Ég bjóst ekki við að sjá þig aftur.
Fríða, af hverju fórstu?
Líkar þér ekki við okkur lengur?
Auðvitað, Skarði. Það er bara...
- Get ég aðstoðað? - Ég kom til að sækja föður þinn.
- Föður minn? - Engar áhyggjur, mademoiselle.
Við hugsum vel um hann.
- Faðir minn er ekki klikkaður! - Hann öskraði sem óður væri!
- Heyrðum við það ekki allir? - Jú!
- Nei, ég leyfi það ekki! - Fríða?
Magni, segðu okkur það aftur, gamli maður.
Hve stórt var dýrið?
Hann var... Ég meina, hann var... Gríðarstór!
Að minnsta kosti tveir og hálfur, nei, frekar þrír metrar!
Það gerist ekki klikkaðra en þetta.
Það er satt.
- Farið með hann! - Sleppið mér!
Nei! Þú getur ekki gert þetta!
Aumingja Fríða. Leitt með föður þinn.
Þú veist að hann er ekki klikkaður, Gestur.
Ég gæti leyst þennan misskilning ef...
- Ef hvað? - Ef þú giftist mér.
- Ha? - Eitt lítið orð, Fríða.
- Meira þarf ekki til. - Aldrei!
Eins og þú vilt.
Fríða? Sleppið mér!
Faðir minn er ekki klikkaður og ég get sannað það.
Sýndu mér Dýrið.
- Er það hættulegt? - Nei, hann myndi aldrei meiða neinn.
Ég veit að hann er grimmdarlegur en í raun er hann góður og blíður.
- Hann er vinur minn. - Ef ég vissi ekki betur
teldi ég þig bera tilfinningar til þessa skrímslis.
Hann er ekki skrímsli, Gestur. Þú ert skrímsli!
Hún er jafn klikkuð og sá gamli.
Dýrið fer með börnin ykkar.
- Nær þeim að næturlagi. - Nei.
Við erum ekki örugg fyrr en höfuð þess skreytir vegg minn!
Drepum Dýrið!
Engu er vært uns það er dautt
Um oss situr óvættin
Hún vill úða okkur öllum
Í sitt ógurlega gin
Hún mun eyða öllum bænum
Ef hún fær að eiga sig
Því er mál að kála kvikindinu
Komið, eltið mig
Gegnum náttskyggðan skóg, yfir þokumyrkar mýrar
Það er martröð en þó dúndur veiðitúr
Hvergi dok, en við lok okkar leiðar liggur kastali
Með skrímsli þetta í skjóli við sinn múr
Og hver tönn þess er hvöss eins og kuti
Og það fram risahramm getur teygt
En við brjótum þess dyr
Og við hættum ei fyrr
En það er dautt. Alveg dautt! Dýrið feigt!
Nei, ég leyfi það ekki.
Þú ert með okkur eða á móti. Komið með þann gamla!
Sleppið mér!
Þau mega ekki aðvara skepnuna.
- Sleppið okkur! - Við losum þorpið við dýrið!
- Hver fylgir mér? - Ég!
- Ég!
Söðlið hest! Eltið Gest
Sannið kjark ykkar og karlmennskuna
Komið drengir, stöndum okkar plikt
Gegnum náttmyrkan skóg þar sem skríðandi í skuggunum
Er skoffín sem vill rífa í sig allt kvikt
Það er tryllt, það er stórt eins og tröllin
En nú tekið það verður og beygt
Klárir fram, sækið að
Hvessið egg, brýnið blað
Biðjið bæn og svo af stað
Setjum kastalann í herkví og tökum höfuð dýrsins!
Ég verð að aðvara Dýrið. Þetta er mín sök.
- Pabbi, hvað gerum við? - Svona. Okkur dettur eitthvað í hug.
llla er okkur við allt það er
Enginn okkar skilur
Því skal dýrinu út í ystu myrkur fleygt
Takið korða og hníf
Verið kvenna og barna hlíf
Og verjið ykkar eigið líf
Dýrið feigt
Ég vissi að það væri bjánalegt að vona eitthvað.
Kannski væri betra ef hún hefði aldrei komið.
- Gæti það verið... - Er það hún?
Sacrebleu! Árásarmenn!
- Boðflennur. - Þeir hafa spegilinn.
Aðvarið meistarann.
Ef þeir vilja slag verðum við tilbúin.
Hver fylgir mér?
Takið hvað sem þið finnið.
En munið, Dýrið er mitt!
Ólgar blóð, eykur móð
Og við óhrædd áfram sækjum
Því í okkur er nú orrustubál kveikt
Gunnfána upp, engan stans
Hér eru fjörutíu manns
Þeir hinir fræknustu í Frans
Dýrið feigt
- Afsakaðu, meistari. - Láttu mig í friði.
En, herra, ráðist er á kastalann.
Dýrið feigt! Dýrið feigt!
- Þetta gengur ekki. - Logi, við verðum að gera eitthvað.
Bíðið! Ég veit!
Dýrið feigt! Dýrið feigt!
Hvað skal gera, meistari?
Það skiptir ekki máli.
Leyfið þeim bara að koma.
Dýrið feigt! Dýrið feigt!
Dýrið feigt!
Núna!
Já!
Af stað nú!
Hvað í fjáranum?
Fríða, gættu þín!
Þið verðið að prófa þetta.
Hérna uppi, skyrbjúgsskíthæll.
Núna!
Og haldið ykkur úti.
Á fætur.
Hvað er að, Dýr?
Of góður og blíður til að berjast?
Nei!
- Fríða. - Nei, Gestur, ekki.
Af stað, Flipi.
Komdu og berstu!
Elskaðirðu hana, Dýr?
Hélstu virkilega að hún vildi þig
þegar henni bauðst maður eins og ég?
Þetta er búið, Dýr! Fríða er mín!
Slepptu mér. Slepptu mér. Ekki meiða mig.
Ég geri hvað sem er. Hvað sem er!
Farðu út.
Dýr!
Fríða.
Fríða?
Þú komst aftur.
Þú...
Þú komst aftur.
Auðvitað kom ég aftur. Ég gat ekki látið þá...
Þetta er allt mín sök.
Ef ég bara hefði komið fyrr.
Kannski er það... Kannski er það betra svona.
Ekki segja þetta.
Þú munt ná þér.
Nú erum við saman. Allt verður í lagi, vittu bara til.
Ég fékk þó að sjá þig
einu sinni enn.
Nei. Nei.
Gerðu það. Ekki yfirgefa mig.
Ég elska þig.
Fríða, þetta er ég.
Þetta ert þú.
Logi.
Kuggur.
Ketilbjörg!
- Að sjá okkur. - Mamma. Mamma.
- Almáttugur. - Þetta er kraftaverk.
L'amour.
Logi, gamli vinur. Eigum við að gleyma gömlum væringum?
Auðvitað, mon ami. Ég sagði að hún ryfi álögin.
Afsakaðu, gamli vinur, en ég sagði þér það.
Nei. Ég sagði þér það.
Það gerðirðu aldeilis ekki,
grobbni, vaxfyllti vitleysingurinn þinn!
En garde, ofvaxna vasaúrið þitt!
- Hafðu þetta. - Hættu að ýta.
Verða þau hamingjusöm til æviloka, mamma?
Auðvitað, ljúfurinn.
Auðvitað.
Þarf ég að sofa áfram í skápnum?
Gömul saga og ný
Sönnuð þúsundfalt
Minnir okkur á
Meginhugsun þá
Mildin göfgar allt
Minnir okkur á
Meginhugsun þá
Mildin sigrar allt
SÉRSTÖK ÚTGÁFA FRÍĐU & DÝRSlNS
TlL VlNAR OKKAR, HOWARDS, SEM GAF HAFMEYJU RÖDD
OG DÝRl SÁL, VlĐ VERĐUM ÞÉR ÁVALLT ÞAKKLÁT.
HOWARD ASHMAN 1950-1991